Studio Labas logo

Genesis 1 een scheppingsverhaal als visioen

 

Weet je waarom mensen hebben leren praten? Om elkaar verhalen te kunnen vertellen. Dat is de eerste grote gave die God ons heeft gegeven. God wist dat het leven niet gemakkelijk zou worden. Hij gaf mensen verhalen om door te vertellen, om elkaar daarmee te troosten en moed in te spreken in donkere tijden. Het eerste verhaal dat in de Bijbel verteld wordt is het verhaal van het begin van de schepping. Daarin wordt ook verteld dat God de mens schiep. Hij is zijn ouder, zijn moeder en vader tegelijk. In dat verhaal vertelt God dat hij er altijd voor hen zal zijn. Hij is niet alleen schepper van de mens maar ook van de hemel en de aarde, met alles erop en eraan. Hij zal er altijd zorg voor blijven dragen. Hoe erg de aarde er ook uit mag zien, God zal er iets moois van maken, dat belooft hij. Om te laten zien dat hij dat kan liet hij een van zijn boodschappers dit verhaal over hem vertellen.  Het is een visioen. Zoals het begonnen is zo zal het eenmaal zijn. het verhaal luidt als volgt:

 

‘In het allereerste begin schiep God de hemel en de aarde’. In het Hebreeuws, de taal waarin het geschreven is, klinkt het zo:‘Beresjiet bara’ Elohim et hasjamajim weët haáretz’. Het land was aanvankelijk woest en leeg. Rondom de aarde was een afgrond gevuld met donker en dreigend water. Overal heerste duisternis. Gods geest, die boven de afgrond zweefde, zag dat en dacht: 'Dit is het begin, mijn aarde zal leefbaar worden. Ik laat het er niet bij zitten'. En toen, voor het eerst in de geschiedenis van hemel en aarde, klonk in die duisternis het geluid van een stem:

 

‘Licht!’ 

Dat was het eerste woord dat klonk

en vanuit de duisternis van de afgrond kwam het licht.

‘Dat is prachtig’, riep God

en hij scheidde het licht van de duisternis.

Zo gebeurde het dat er een avond 
en dat er een morgen kwam

dag één was aangebroken.

 

‘Maak ruimte’

riep God tegen het water.
En zo gebeurde het

dat het hemelgewelf oprees

en het water beneden

gescheiden werd van het water boven.

Daarna werd het weer donker

maar ook weer licht
de tweede dag was daar.

 

‘Opzij’
riep God tegen het water beneden,

‘maak plaats voor het droge’.

En zoals gezegd gebeurde het.

De zee ging opzij, het droge kwam

er was plaats om te staan

geweldig.

 

‘Draag vrucht’,

riep God vervolgens tegen de aarde,
’laat je schoonheid zien’.

En zo gebeurde het.
Uit de aarde ontsproten planten en bomen

met de verukkelijkste vruchten, 

bloemen

in alle soorten en kleuren,

wondermooi.

Weer ging er een nacht 

en een dag voorbij

de derde dag alweer.

 

God riep:

‘Er moet altijd licht zijn aan het hemelgewelf

om de dag te onderscheiden van de nacht

en de jaargetijden van gewone dagen’.

En zo gebeurde het,

God maakte een groot licht voor de dag
een klein licht voor de nacht

en duizende sterren.

Hij plaatste ze als bakens aan de hemelboog

stralend mooi.

Alweer was er een avond 

en een morgen geweest
de vierde dag.

 

‘Leven’,

riep God naar de zee en naar de lucht,

‘vissen en vogels kom

laat de zee vol zijn van gespetter
en de hemel

vol vleugelslag en gekwetter.

Prachtig
jullie krijgen mijn zegen, vruchtbaar mogen jullie zijn!’

Zo was het al weer avond 

en ochtend geweest
de vijfde dag.

 

‘Leven’,

riep God tegen de aarde,
’je mag er vol mee zijn.
Met tamme, kruipende en wilde dieren’.

En zo gebeurde het dat God ze allemaal maakte

ieder naar zijn eigen aard

zo was het goed.

 

‘Laten we nu nog mensen maken’,

riep God,
’naar ons beeld, op ons gelijkend.

Dan kunnen  ze zorg dragen voor al wat leeft
en genieten van al het moois’.

Zo schiep God de mens naar zijn beeld

als beeld van God schiep hij hem
mannelijk en vrouwelijk schiep hij hen

Hij riep:
’Van jullie mogen er meer zijn

hier is mijn zegen:

vruchtbaar zullen jullie zijn

jullie zijn mooier dan mooi.

De zorg voor de schepping, het is jullie toevertrouwd.’

En weer was het avond 

en was het ochtend geweest
de zesde dag.

 

In die zes dagen heeft God alles geschapen wat hij nodig vond.

Toch stopte hij nog niet

hij maakte er nog een zevende dag bij.
Op die dag, zo vertelt ons het verhaal, onderbrak hij al zijn werk 

en riep: 'Dit is een dag om te rusten', 

ik doe het ook'.

Deze dag is een bijzondere dag

een dag die ik heb gezegend voor jullie.
Rust en viert feest in vertrouwen

dat ik bij jullie zal zijn en de schepping zal afmaken
dat is bij deze beloofd’.

  

 




Front-End Studio - beautiful responsive- websites and applications